Kunst expositie Uden-Landerd

Kunst Expositie Uden – Landerd

Expositie van 12 exposanten uit de gemeenten Uden en Landerd. Truus Claassen, George de Groot, Stefanie van de Elzen, Toon Derks, Frans Geenen, Ine van Grinsven, Rob van Doorn, Antoinette van der Velden, Sylvia Dekker, Corrij Reijs, Marion van de Schans en José Govers.
Vanaf zaterdag 7 maart t/m zondag 5 april 2020.
De feestelijke opening van deze expositie vindt plaats op zondag 8 maart om 15.00 uur. Daarnaast zullen deze kunstenaars een gezamenlijk werk presenteren op 5 april om 15.00 uur.

Sylvia Dekker
Mijn naam is Sylvia Dekker (1953) en ik heb mijn beroepsopleiding als beeldend kunstenaar gevolgd aan de Academie voor Beeldende Vorming, Faculteit der Kunsten in Tilburg. Sindsdien stel ik me op als veelzijdig kunstenaar, ik maak installaties, schilder en fotografeer. Meestal pas ik mijn concept aan aan een bepaald thema of aan de omgeving. Het thema van deze expositie is ‘samenwerking’ en daarvoor heb ik gekozen uit een serie photo-paints die ik heb gemaakt van foto’s van het Nederlands Danstheater en beelden met details van grote schepen. Deze twee totaal verschillende werelden heb ik op mijn manier in de computer bewerkt zodat ze elkaar versterken en samen krachtige verhalen vertellen. Daarnaast zal ik ook een paar modeltekeningen laten zien zoals ik die wekelijks maak bij twee tekenclubs op de Noordkade in Veghel.
Laten we ervan uitgaan dat ook de typische karakters van Uden, Schaijk, Zeeland,Volkel, Odiliapeel en Reek elkaar gaan versterken en daardoor samen een mooie nieuwe gemeente zullen vormen. Hopelijk zal men inzien dat de kracht van kunst en cultuur hierbij heel belangrijk kan zijn.

Marion van de Schans
Mijn naam is Marion van de Schans en ben al mijn hele leven creatief bezig. Zat al jong achter de naaimachine en tekenen en knutselen deed ik graag. Het creëren; van niets iets maken, dat is wat mij aanspreekt. Daarbij vind ik het ook interessant om afgedankte materialen te hergebruiken, zoals oude boeken of doeken.
Sinds 2012 ben ik gaan schilderen, het gaf me energie en verbrede mijn blik vandaar dat ik in 2014 besloot om naar de Academie der Schone Kunsten te gaan in Arendonk. Daar volgde ik de klassieke opleiding Schilderen, elke zaterdag van 9:00 tot 17:00 uur. Ik heb er veel geleerd en fijne mensen leren kennen.
In juni 2019 behaalde ik mijn diploma en inmiddels geef ik 3 dagdelen les aan amateurschilderclubs en geef ik workshops voor familie-uitjes, vriendinnen enzovoort. Maar ook voor serieuzere workshops en teambuilding kun je bij mij terecht. Om dit laatste goed te kunnen doen volgde ik in 2018 nog een opleiding tot Trainer.
Als je mij vraagt wat mijn stijl is dan is dat moeilijk te vatten in een hokje. Bovendien wil ik me ook niet vasthouden aan één stijl want ik ben nieuwsgierig van aard en wil graag steeds weer nieuwe dingen uitproberen en ontdekken. Deze ontdekkingstocht en honger naar nieuwe dingen kun terugzien in mijn werk. Ik hoop dat u er van geniet.
Naast de expositie van Kunstation die van 7 maart t/m 5 april loopt zijn er ook werken van mij te zien op 14 en 15 maart in Schaijk in het dorpshuis de Phoenix ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van Land’arte.

Antoinette van der Velden
Geboren in 1954 te Ravenstein en nu woonachtig in Zeeland. In 2018 met eervolle vermelding afgestudeerd als kunstschilder aan de academie in Arendonk. Ik ben vooral een materieschilder, hou van structuren, hou van drama , en gebruik hoofdzakelijk olieverf waarin ik heel pasteus werk.
Experimenteer graag met diverse materialen en stijlen: vooral organische vormen. Zeker geen diagonale lijnen, tenzij echt niet te voorkomen. Mijn inspirators zijn : Staël , Motherwell, Pierre Soulages en Tapies . Deze kunstenaars werken met grote gebaren, grove verfstreken, transparanten en collages. Ik maak abstracten en reeël-abstracten. Naast mijn schilderen ben ik ook bezig met grafiek: litho, houtsnede, lino, droge-naaldets enz . Waarin ik nu de opleiding vrije grafiek volg op de Academie in Arendonk. Buiten mijn werk op het platte vlak werk ik ook in 3d. : Beeldhouwen, hakken in steen.
Maar schilderen is mijn grootste passie, en dat liefst op een groot los doek dat daarna opgespannen wordt in een baklijst.
Er is gevraagd wat de samenwerking van de gemeentes voor mij betekent:
Een grotere kunstkring met als middelpunt Uden waarbij met meerdere kunstenaars meer mogelijkheden geboden zullen worden om samen projecten te verwezenlijken en bv. meer te exposeren.
Daar is dit project Maashorst al een goed voorbeeld van.

Georges de Groot
VOOR GEORGES DE GROOT ZIJN TEKENEN, SCHILDEREN EN BOETSEREN EEN RODE DRAAD IN ZIJN LEVEN.
Door zijn rijke fantasie ontstaan er in zijn schilderijen en beelden eigenzinnige wezens. Het zijn vaak mensen of dieren in sprekende kleuren. Ieder werk vertelt zijn eigen verhaal, waarin vorm en kleur je verrassen. “Mijn inspiratie komt uit mijn levenservaring”, zegt hij. Sprookjes en dromen uit zijn kindertijd over monsters, dieren en feeën, zijn wandelingen door de Maashorst en zijn ontdekkingsreis in Venezuela. Ook de middeleeuwen en de oertijd zijn dankbare onderwerpen. Een leeg doek krijgt van Georges een achtergrond met structuur, wat zijn werk extra diepte en levendigheid geeft. Zijn schilderijen zijn vol van kleur en expressie, en drukken positivisme uit. De beelden van keramiek, meestal dieren, zijn veelal opgebouwd uit verschillende lagen en bevatten verrassende elementen. Het is een boeiende stijl met een geheel eigen, zelfontwikkelde techniek.
Georges de Groot is geboren in Nijmegen (1974) en van jongs af aan woonachtig in het Brabantse Zeeland. Al sinds zijn jeugd is hij creatief actief. Altijd op zoek naar ‘wat iets losmaakt’ bij mensen. Door en met mensen (uit Zeeland, Uden en waar dan ook) wordt hij sterker! Georges heeft een eigen atelier en een kleine kunstgalerie. Hij exposeert ook geregeld in binnen- en buitenland (België, Spanje, USA: Agora Art Gallery New York City). Bij basisscholen en het voortgezet onderwijs geeft hij regelmatig gastlessen.
Tijdens zijn ontdekkingstocht in Venezuela kwam hij zijn grote liefde, Virginia Riera Lafée
(beter bekend als Kutu), tegen. Zij trouwden in 2006 en hebben nu een prachtig gezin: Michelle (13), Luca (6) en Luna (3).

Corrij Reijs
Mijn naam is Corrij Reijs kom uit Schaijk altijd gewoond,getrouwd met Guus Reijs.
Wij hebben drie kinderen twee zonen en een dochter twee schoondochters en drie klein dochters,
en een kleinkind opkomst.
Mijn grootste hobby is schilderen met ,,olieverf,,vaak landschappen en bomen uit de natuur,de maashorst en Keent zijn mijn favorieten
plekken .Wij fietsen er vaak.
OP mijn 50ste begonnen bij de S.A.S. in Schaijk ,,Schaijkse Amateur Schilders,,.
Na een paar jaar zijn we naar de opendag in Arendonk geweest en heb me meteen opgegeven het voelde heel goed.
Heb er 5 jaar getekend en 7 jaar geschilderd , heb er een prettige tijd gehad.
Nu schilder ik nog bij Jose en thuis met mijn zussen.

Frans Geenen
Pro-Mirari-Art verwondering en bespiegeling. Je kunt het schilderwerk van Frans Geenen een kleurrijk pallet met een levensbeschouwelijke inslag noemen. Hij houdt zich voornamelijk bezig met hoe de beeldvorming van de mens ontstaat en hoe we hier als mens op reageren. Frans is een kunstenaar die puur vanuit zijn gevoel intuïtief werkt, filosofisch ingesteld is en meditatief tijdens het proces bezig is.  Gedachten stromen, beelden ontstaan, het brein probeert het te plaatsen in een ruimer perspectief. Hoe langer je voor zijn werk staat, des te meer je wordt meegenomen in de oneindigheid van de door hem bereikte ruimte. Hoe langer je ernaar kijkt, hoe meer je gaat zien.  Zijn schilderijen zien er bijna als monnikenwerk uit. Ze stralen liefde, angst en een vorm van schilderend zoeken uit. Frans zelf zegt: ‘er is geen begin en geen einde, de dingen zijn zoals ze zijn en ze gaan zoals werken’. En dat is heel duidelijk te zien als je naar zijn werk kijkt, laag over laag opgebouwd met acryl en olieverf.  Als kijker kun je ontdekken dat het werk van Frans ontstaat vanuit een meditatieve weg naar binnen. Het schilderen is voor hem een methode om hierover na te denken en de wetmatigheden van en in het leven te ontdekken. Maar vooral ook om de toeschouwer tot nadenken en verwondering en inspiratie aan te zetten. De praktische kant van zijn kunst neemt zijn vriendin Olda Couwenberg op zich. Zij beheert de agenda en het portfolio van Pro-Mirari-Art. Zo regelt Olda de exposities en maakt de afspraken met de geïnteresseerden in het werk van Frans. Op deze manier kan Frans zich concentreren op zijn kunstuiting, die ook zijn levensweg is. Wie het werk van Frans al langer kent, ziet dan ook een duidelijke parallel tussen zijn kunst en zijn persoonlijke beleving. Frans doorleeft wat hij schildert en raakt zelf verwonderd door de dynamiek van het leven die hij in zijn vorm ontdekt heeft. Een dynamiek waarmee hij zich als mens mee kan identificeren en waar men zich aan over kan geven.  Door de beeldvorming die daardoor ontstaat, geeft Frans op zijn beurt op positieve wijze, meer identiteit aan het leven zelf. Schilderen is voor Frans mee participeren in de samenleving en ja zeggen tegen het leven zelf, welke als energetische bewuste creatieve kracht, volgens Frans in alles werkzaam is.  Samen staan zijn vriendin Olda en Frans zij aan zij, om hierin duiding, zin en inhoud aan te geven.

Stefanie van de Elzen
Naast haar baan als coördinator in het speciaal onderwijs, studeerde Stefanie aan de Kunstacademie in Arnhem. Tijdens haar afstudeerjaar gaat zij op zoek naar het ontstaan van psychiatrische etiketten welke op mensen geplakt worden en de redelijkheid hiervan. Want als er zoiets als ‘afwijkend’ bestaat, moet er ook een norm voor ‘normaal’ zijn. Maar wát is dan normaal? Wié is normaal? En wie bepaalt dat? Stefanie vertaalt haar verzet tegen ‘het doorslaan in etiketten plakken op de mens’ in beeldend werk. Zij buigt de ‘afwijking’ om tot ‘toewijking’ en ‘dát zoals men vindt dat je hóórt te zijn’ maakt plaats voor ‘dát wat ís.’ In haar werk pelt zij de mens af tot het pure, échte en authentieke overblijft. De waarachtige schoonheid. De ísheid.
Voor haar zoektocht naar het pure en échte reisde ze onder andere naar de berggorilla’s van Uganda. Zoals Sir David Attenborough ooit zei, ‘Verder terug naar de oorsprong van ons mensen kun je niet gaan.’ Haar werk ‘Uganda, wat ís.’ is geïnspireerd op haar ervaringen met de puurheid en realiteit van dit bijzondere land in al haar facetten. De overweldigende waarachtigheid van mens en dier, de sporen en contrasten die zij hier vindt, toont zij in haar werken in uiteenlopende technieken als fotografie, verschillende teken-, schilder- en druktechnieken en voegt dit samen tot collagewerk.
Als metafoor doorgetrokken naar de samenvoeging van de gemeenten Landerd en Uden; Elk dorp heeft zijn eigen ‘oer’, zijn eigen oorsprong, met ieder een eigen kleur, een eigen authenticiteit van mens en omgeving. Een samenvoeging kan hun overeenkomsten en contrasten blootleggen. Een dynamische beweging.  Mogelijk een verrassend nieuwe eenheid, hopelijk met behoud van ieders eigenheid. Want daarin schuilt de ware schoonheid. De ísheid.

Truus Claassen-Slits
geb. Keldonk 1948
Ik schilder al bijna 40 jaar, eerst met aquarel- en olieverf, nu voornamelijk nog met acrylverf.
Liefst schilder ik mensen waarvan ik niet alleen het uiterlijk maar ook de innerlijke gevoelens probeer vast te leggen.
Portretten in opdracht vind ik ook erg leuk om te doen.
Ook haal ik veel inspiratie uit tekeningen van boomschors en stenen waar ik altijd wel iets menselijks in ontdek.
Wat Uden-Landerd betreft, daar heb ik als inwoonster van Uden geen moeite mee maar ik kan me voorstellen dat het voor de mensen in Landerd meer inpact heeft.
Waarom het niet geregeld kan worden dat Schaijk bij Oss komt, als ze dat zo graag willen,
snap ik niet, want waar een wil is is een weg, heb ik altijd geleerd.

Ine van Grinsven
verbinden
Ik heb de keuze gemaakt me op een positieve manier met het leven te verbinden.
Kunst die iets te zeggen heeft raakt me,
Zet me aan tot denken, geeft herkenning en inspiratie.
Het verbind me met een andere dimensie, voegt iets toe.
Met aandacht voor de persoon breng ik een uniek product
dat getuigt van een creatieve geest.
Ik weet mensen te enthousiasmeren,
waardoor ze hun grenzen positief durven verleggen.
Wie zou op deze manier niet dichter bij zichzelf willen komen?
Om goed te kunnen sterven
Moet je goed kunnen leven.

Mijn logo is een verbinding tussen
het aarde- en het lucht element.
Materie en idee.
De materie wordt een vertaling van de gedachten.
Het daaruit ontstane beeld roept weer andere gedachten op.
Het verrijkt me.

De kunst is mijn taal.

Rob van Doorn
In mijn opvatting gaat fotografische kunst niet om het vastleggen van de werkelijkheid. Het gaat volgens mij erom dat de beelden een emotie teweegbrengen bij de toeschouwer; ongeacht welke emotie dat is.
Voor mijn fotografische beelden neem ik het begrip verandering als uitgangspunt. Er zijn maar twee soorten verandering: groei en verval. Alles in het heelal is onderhevig aan de factor tijd; elke seconde verandert alles om ons heen maar ook wij zelf veranderen. Ons leven, ons werk, onze omgeving, onze toekomst, alles is onderhevig aan groei of verval. De veranderingen gaan vaak zeer langzaam en omdat wij er middenin zitten ervaren wij de verandering niet altijd.
Ik probeer dan ook met mijn camera deze minimale verandering vast te leggen en via digitale technologie het beeld te versterken zodat het zichtbaar wordt. Het gaat er mij om dat de toeschouwer aangezet wordt tot verwondering en poging tot doorgronding van het werk.
Ik maak beelden die aanzetten om niet één of twee keer te kijken, maar zeker wel drie keer voordat je denkt te weten waar je naar kijkt.
Mijn experimentele werkwijze en veelal abstracte onderwerpen geven de toeschouwer de mogelijkheid tot vrije interpretatie van de werkelijkheid. Voor mij bestaat er niet één vaste werkelijkheid; elk individu creëert namelijk steeds zijn eigen werkelijkheid. Een beeld van de absolute werkelijkheid is dan ook onbestaanbaar.

Toon Derks
Toon Is op jonge leeftijd opgeleid als en was jaren werkzaam als leraar tekenen en handvaardigheid.
Heeft daarna de kunstacademie in Amersfoort gedaan en heeft tot aan zijn vervroegd pensioen gewerkt als leraar beeldende vorming.
Heeft portretten en humoristische tekeningen gemaakt en keramiek voor allerlei gelegenheden van herdenkingsborden tot portretbustes.
Na de pensionering is in de laatste jaren de keramiek steeds belangrijker geworden. Jeugdherinneringen, dier- en mensfiguren met een (licht) humoristische inslag en actuele onderwerpen worden in klei gevormd.
Thema’s zoals hoofden, eivormen en fantasiedieren komen in allerlei vormen telkens terug en worden in kleine series gemaakt.
Op de tentoonstelling staan als voorbeelden hiervan een serie van drie eieren met als thema “geboorte, leven en dood’.
Een zestal ‘hoofden met kapsels’ is een greep uit een grotere collectie hoofden.

José Govers-Dekkers
Schilderen heeft mij altijd geboeid, en nadat ik door de jaren heen diverse cursussen gevolgd heb, ben ik in 2002 gestart met de opleiding aan de Academie der Schone Kunsten te Arendonk.
In 2010 heb ik deze opleiding afgerond met een hoge jury-waardering.
Ik schilder figuratief, met daarin vrije vlotte penseelstreken die zich vaak uiten in een vorm van abstracte momenten.
De gebeurtenissen in mijn leven vormen voor mij de grootste bron van inspiratie.
Het wandelen en fietsen door de natuur en het reizen in binnen- en buitenland.

Een stilte,
emotie,
beweging,
kleur,
een bijzonder schouwspel,
een bepaalde blik,
een lichtval,
Dat inspireert mij en wil ik graag vastleggen op doek.

Kunst Expositie Uden – Landerd

Kunstation Uden

Nieuwsbrief ontvangen?

Welkom